دل شکستن

چقدر بعضی وقتها ما مادر وپدر ها بد وکج خلق میشیم . تمام دلخوریهای روز ومشغله های زندگی را یکجا سر اولین کسی که مقابلمان قرار میگیرد خالی میکنیم و  ای وای اگر این یک نفر فرزندمان باشد .بی اراده وبدون اینکه حرفی بزنیم توقع داریم بچه ما تمام مشکلات ما از فشار زندگی و نداریها و...را بفهمد ودرک کند .اما نمی کند . نباید هم بفهمد . اگر هم بفهمد قطعا به اندازه ای نیست که ما مادر وپدرها متوقعیم . واین اشتباه بزرگ ماست . میدانیم که میخواهد فهمیده شود، بزرگ شدنش را قبول داشته باشیم وبهش فرصت بدهیم که خودی نشان بدهد. اما یک ترس موذیانه از اینکه مبادا دیگر ما را فراموش کند ،مبادا دیگر به ما نیاز نداشته باشد واینکه مبادا یادش برود که ما هم بهش نیاز داریم باعث میشود که هر روز از هم دور ودورتر شویم . یک اشکال بزرگ ما آدمها چه پدرها ومادرها وچه بچه ها این است که کم یاد گرفته ایم با هم دردودل کنیم بدون اینکه نسبت به هم جبهه خاصی بگیریم .گاهی هم خجالت میکشیم باهم حرف بزنیم .شاید در خلال روز ساعتها با هم حرف میزنیم بله راجع به درس وکار وفلان دوست و...اما حرفهای عمیق دلمان را کمتر بیان میکنیم . شاید کسی نمیشیم که فرزندمان بهش احتیاج داردویا شاید هم این عنوان(( پدر ومادر ))ایجاد کننده فاصله است . چقدر لذت میبرم وقتی پسرم به جای مامان اسمم را صدا میکند در اون لحظه احساس میکنم دوستشم .شاید هم نباشم وفقط تصور من باشد اما احساس قشنگی است .ای کاش همیشه بهم فرصت بدهیم تا در کنار دلتنگیها ونگرانیها همدیگر را بهتر درک کنیم ،ما بعنوان والدین وآنها به عنوان میوه های یک زندگی . بفهمند که دوستشان داریم وبفهمیم که اسقلال حقشان است . بفهمند که این نگرانیها نتیجه تجربیات تلخ سالها زندگی است وبفهمیم که باید بهشون فرصت بدیم که با تکیه به شانه های ما خودشان هم فرصت تجربه را بیابند. بفهمیم که ....بفهمند که ...

/ 19 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
فائزه

وای ویدای نازنین چقدر قشنگ نوشتی .. آره واقعا مشکل همین ححرف نزدن هاست .. طرز بیان کردن عواطف و برداشت نکردن بد و ... همه از چیزاییکه کمتر بلدیم .. کاش دقیقا می داستیم طرفمان که عزیزترین ماست چه در دل دارد

مهدی

چرا حلقه ازدواج در انگشت چهارم است؟ سلام دوست عزیز آپ کردم با این مقاله . خوشحال میشم سربزنی

مهدی

سلام دوست عزیز با مطلب جدید و مقاله ای با نام شغل دلخواه آپم ! از حضور شما و اینکه سرزدی و مارا یادی کردی ممنونم خوشحال میشم سر برنی !

kukubu

سلام ویدا خانم ، امیدوارم حالتون خوب باشه . خیلی پست زیبایی گذاشتید. این طبیعیه که هر والدینی فرزندان خود را دوست دارد و اینکه دادن استقلال و همین طور عدم دادن آن نتیجه آن است . گاهی دوست داشتن ها افراطی می شود و بدون آن که بفهمیم با آن آزادی های فرزندمان را صلب می کنیم و یا این که به وسیله ی آن به وی آسیب وارد می کنیم . چه قدر خوب می شد که روابط فرزندان با والدین مانند دو تا دوست می شد . فرزندان در همه حال می دانند که کارهایی که والدین برای آنها انجام می دهند از سر خیر است ، اما آیا والدین از دانش کافی برخوردارند که کاری برای خیر فرزندشان انجام دهند ، یا این که بدون هیچ دانش و تجربه قبلی برای آنها کاری انجام می دهند.

ساناز

آپم خوشحال میشم پیشم بیاین...[هورا]